Waan je in de wereld van Arborea waarbij je Patron Spirit een vergane wereld opnieuw probeert op te bouwen. Nadat er niets overbleef is het aan jou om een nieuw Ecosysteem te creëren en nieuwe dieren aan te trekken. En zo het rijk opnieuw op te laten floreren. Weet je je diertjes slim in je Ecosysteem te plaatsen, leveren ze extra veel punten op en het is aan jezelf om te zorgen dat je de doelen zo vaak mogelijk scoort door te klimmen op de vermenigvuldigingsladder.
Ik heb een soort schizofreen spelletjesbrein. Meer precies: ik vertegenwoordig een hoop genres en mechanismes en hierdoor ook veel verschillende niveaus. Ik sluit me aan bij verschillende clubjes en heb ook een clubje, die op diens beurt dan ook weer heel gemêleerd is.
Stuur je kattenbendes op missie om gouden bolletjes wol te bemachtigen, die worden tentoongesteld in het museum. Maar wees voorzichtig, andere kattenbendes zullen proberen jouw vondsten te stelen, dus gebruik vallen om ze te misleiden.
De inbrekersbende die als eerste 8 gouden bolletjes wol weet te bemachtigen, wint het spel.
Cat Burglars is een kaartspel voor 2-5 spelers vanaf 10 jaar. Wat wij ervan vinden? Dat lees je in deze review.
Passo is een abstract spel voor 2 spelers. Hoe verhoudt Passo zich tot Linja en Nonaga, die ik eerder reviewde?
Is Passo heel anders? Of is het meer van hetzelfde?
Dan lees je in deze review.
Nonaga is een abstract, minimalistisch spel voor twee spelers.
Het kleine formaat en de minimalistische uitstraling doen het lijken als een perfect onderweg- of café spelletje.
Is dat ook zo? Lees de review!
Laatst schreef ik een review over een spel waar ik lang tegen aanhikte. Het ging er om dat je soms een spel leuk wílt vinden. Omdat het qua looks de belofte doet om een 8 te krijgen. Bij het spelen blijkt het soms zijn 8 niet waard te zijn. Flower Fields is wat mij betreft ook weer zo’n spel. Al een tijd geleden speelde ik het spel en sindsdien zoek ik naar de juiste woorden. Ik weet nu al dat het een unpopular opinion is, omdat zo’n beetje al mijn patchwork en polyomino-liefhebbende vrienden helemaal verliefd zijn op dit spel. En ondanks de uber-schattige bijtjes die dit vormgeving technisch een zeer aantrekkelijk spelletje maken, kreeg ik er niet de (lente)kriebels van. Ik zal uitleggen waarom…
Lang geleden, maar dan ook heel, heel lang geleden, meer dan een miljoen jaar terug in de tijd, bestond er een wereld genaamd Cretactia, die werd bewoond door dinosaurussen! De vier jonge dinovrienden Bill, Mazu, Rocky en Tiny beleefden samen de spannendste avonturen. Mazu, de ankulosaurus, besloot hun herinneringen vast te leggen door een grote gigantopedia te maken.
Dit is het begin van de inleiding van Gigantosaurus – The Adventure Game. Ben je net zo nieuwsgierig geworden naar het spel als wij? Lees dan snel onze review over Gigantosaurus – The Adventure game.
Bouw een kasteel met torens, kasteelmuren en middeleeuwse karakters.
Hoe hoger je je kasteel bouwt, hoe meer stappen jouw baron mag zetten opzoek naar gouden munten.
Maar let op, elke nieuw geplaatst onderdeel van je kasteel moet overeenkomen met eerder geplaatste onderdelen, hoe verder je komt, hoe moeilijker dat wordt!
Wat vinden wij van Kasteel in de Steigers? Lees het in deze review!
Naast spelletjes en theater is (natuur)fotografie een grote hobby van mij. Sterker nog, ik theatersport ook in wedstrijdvorm, wat van theater een spel heeft gemaakt.
redwood aMaar van fotografie een spel maken, anders dan gewoon een “wie-schiet-de-mooiste-foto-wedstrijd” of “wie heeft als eerste zijn plaatje af-race?”, zag ik niet zo voor me. Al weken tuurde ik daarom sceptisch naar de doos van Redwood. Een grote camera en wildprent riekt op de voorkant. Ik las het plot, zag de spelelementen en was niet enthousiast. Plastic sjabloontjes lachten me toe en nog voor ik wist waar ze voor waren, bestempelde ik ze al als stom. Vraag me niet waar ik dit bekrompen vooroordeel vandaan haalde. Wellicht kwam het door het materiaal, wat me deed denken aan van die goedkope overtreksjabloontjes die je als kind had. Waar je dan Disney-figuurtjes mee kon maken. Het is het zelfde plastic. Mijn associatieve brein nam een negatieve afslag door vage jeugdherinneringen.
Als het donker wordt, hoor je geritsel en gegiechel. Zie je nou een paar kleine oogjes glisteren? Zo kun je toch nooit slapen!
Er ligt iets onder je bed! Wat kan dat nou zijn? Laten we samen even kijken, zijn het kleine blauwe monsters? Of is het alleen je teddybeer die een grapje met je uithaalt?
Doe snel het licht weer aan!
Heb je zin om elkaar eens flink dwars te zitten? In Hielenlikkers speel je 3 kaarten in je beurt waar je tegenstanders niet zo blij van worden. Een kort spelletje met weinig regels, ideaal om snel even op tafel te leggen. Aan het einde van het spel tel je je punten, maar dat kan totaal anders zijn dan je dacht. Wie heeft het slimst zijn kaarten neergelegd?
Soms waan ik mij een soort Ekster. Als een tsjirpend vogeltje surf ik op het internet en kan ik gehypnotiseerd raken door de schoonheid van bepaalde spellen. De drang om dan iets te hebben en krijgen is bijna onhoudbaar.
Het is dat mijn bankrekening er soms anders over denkt, wat mij er dan van weerhoudt om niet alles te kopen wat de aandacht van mijn eksterogen trekt, maar anders was het hek van de dam en was een opname in een of andere Zuid-Afrikaanse afkickkliniek mijn enige redding geweest.
