Naast spelletjes en theater is (natuur)fotografie een grote hobby van mij. Sterker nog, ik theatersport ook in wedstrijdvorm, wat van theater een spel heeft gemaakt.
redwood aMaar van fotografie een spel maken, anders dan gewoon een “wie-schiet-de-mooiste-foto-wedstrijd” of “wie heeft als eerste zijn plaatje af-race?”, zag ik niet zo voor me. Al weken tuurde ik daarom sceptisch naar de doos van Redwood. Een grote camera en wildprent riekt op de voorkant. Ik las het plot, zag de spelelementen en was niet enthousiast. Plastic sjabloontjes lachten me toe en nog voor ik wist waar ze voor waren, bestempelde ik ze al als stom. Vraag me niet waar ik dit bekrompen vooroordeel vandaan haalde. Wellicht kwam het door het materiaal, wat me deed denken aan van die goedkope overtreksjabloontjes die je als kind had. Waar je dan Disney-figuurtjes mee kon maken. Het is het zelfde plastic. Mijn associatieve brein nam een negatieve afslag door vage jeugdherinneringen.













