In Meadow gaan de spelers op pad om de lokale fauna en flora te verkennen. Door zoveel mogelijk dieren, planten en landschappen te ontdekken en door objecten te verzamelen, word jij misschien de beste spotter van de groep. Ook ’s avonds rond het kampvuur vallen er punten te verdienen met wat je overdag allemaal ontdekte.
In ShipShape ben jij de kapitein van een schip die de regeltjes niet zo nauw neemt. Hier en daar wat steekpenningen en wat smokkelwaar, jij bent daar niet vies van. Tijdens de vaart probeer je de beste combinatie van Goud, Kanonnen en Smokkelwaar bij elkaar te puzzelen, en je scheepsruim volledig vol te laden zodat je nog extra punten krijgt.
In Coney run je een konijnenboerderij en moet je proberen om de konijnen zodanig te plaatsen dat ze geen ruzie maken en een mooi harmonieus geheel vormen. Wie daar het best in slaagt, wint Coney!
In Alpina probeer je met een aantal wandelaars punten te scoren met het ontdekken van dieren en landschappen. Spot jij de interessantste dieren en landschappen? Dan win je Alpina!
We all live in a BLUE submarine? Ja inderdaad… want deze is niet yellow.. In Diepzee avontuur (Deep Sea Adventure) van Oink Games, hebben een groepje duikers een onderzeeër gehuurd om op zoek te gaan naar waardevolle schatten op de bodem van de zee.
Letter Jam is een coöperatief woordspel voor 2-6 spelers. Spelers proberen woorden samen te stellen met de letters op tafel, opdat de overige spelers, die hun eigen letter niet kunnen zien, kunnen achterhalen welke letter zij voor zich hebben staan.
Is Letter Jam een familiespel of een partyspel?
Dit vernuftige spelletje doet het goed. Om me heen gonst het van de geluiden dat dit zo’n kaartspel is dat eruit springt. Zo af en toe zit er in de wildgroei van snelle kaartspelletjes zo’n pareltje, dat iedereen dan toch wil hebben. Zo’n spel dat gewoon de X-factor heeft. Zo’n factor die je eigenlijk niet echt kan beschrijven. Maar iedereen voelt hem. Sea, Salt and Paper zou “the next best thing” zijn op dat gebied. Tot nu toe was de hype aan mij voorbij gegaan, maar ik ging overstag om ’m toch even uit te proberen.
Ooooh ja. Mycelia. Die moest ik gewoon hebben. Zonder iets gelezen te hebben, zonder iets gezien te hebben. Het is als een soort puppy die je wilt aaien. De doos, de vormgeving, de kleuren, de omschrijving. Als een labra-doodle je kwispelend aankijkt kan ie toch ook niet veel meer fout doen? En vergeef je hem toch ook meteen als ’ie ‘s morgens een keer de voorpagina van je krant op eet? Dat mag hoor lief hondje. Jou vergeven we alles. Vraag me niet waarom, maar Mycelia deed dat bij mij. Al heb ik her en der best wat op te merken, hoor. Maar het deert niet. Het is gewoon zo’n fijn spelletje. En dat terwijl het een deck-builder is, waar ik normaal niet per se altijd van ben. Ik denk dat ik bedwelmd ben door alle paddenstoelen die Mycelia rijk is. Ik ben in de ban.
In Roaring River moet je proberen om de raft waarmee jullie allemaal samen de rivier afvaren in jouw voordeel te laten varen. Kijk wel uit dat de raft niet omslaat (tenzij dát jouw strategie is)! Komt de vaarroute jou uiteindelijk het voordeligst uit? Dan win je Roaring River!
In Rainforest City herbevolken spelers het natuurlijke landschap van Singapore door regenwouden, mangroves en oceaan gebieden samen te voegen met inheemse planten en dieren om voedselketens te herstellen. Leer over biodiversiteit, ecosystemen en het belang van natuurbehoud. Rainforest City is een spel voor 1-4 spelers dat zowel coöperatief als competitief gespeeld kan worden.
Wat wij van Rainforest City vinden? Dat lees je in deze review.
Ik heb een soort schizofreen spelletjesbrein. Meer precies: ik vertegenwoordig een hoop genres en mechanismes en hierdoor ook veel verschillende niveaus. Ik sluit me aan bij verschillende clubjes en heb ook een clubje, die op diens beurt dan ook weer heel gemêleerd is.
Laatst schreef ik een review over een spel waar ik lang tegen aanhikte. Het ging er om dat je soms een spel leuk wílt vinden. Omdat het qua looks de belofte doet om een 8 te krijgen. Bij het spelen blijkt het soms zijn 8 niet waard te zijn. Flower Fields is wat mij betreft ook weer zo’n spel. Al een tijd geleden speelde ik het spel en sindsdien zoek ik naar de juiste woorden. Ik weet nu al dat het een unpopular opinion is, omdat zo’n beetje al mijn patchwork en polyomino-liefhebbende vrienden helemaal verliefd zijn op dit spel. En ondanks de uber-schattige bijtjes die dit vormgeving technisch een zeer aantrekkelijk spelletje maken, kreeg ik er niet de (lente)kriebels van. Ik zal uitleggen waarom…
