Hamlet

Deze review verscheen eerder op een andere reviewwebsite.

Ik werk mijn hele leven al in het theater. Van docent, tot producent en inmiddels als coördinator van een theateropleiding. Ik zie dus ook veel theater. Net als met bordspellen is mijn smaak erg breed.

Mijn voorkeuren variëren van moderne abstracte montage voorstellingen tot Griekste Tragedies en van alles daar tussenin. Van het absurdistische Circus Treurdier, tot een goede klucht. Wel ben ik er ook zo een die van Shakespeare houdt.
Als zelfs een film als Lion King eigenlijk te herleiden is naar het plot van Hamlet, dan weet je dat je een meesterwerk hebt geschreven. Hoewel de makers nog altijd ontkennen dat deze Disney-klassieker daar op is gebaseerd, zijn de ingewikkelde verhaallijnen nagenoeg identiek. The Lion King is niet voor niets een van mijn favoriete Disney-films. Alles zit er in. Shakespeare was een meester.

Je begrijpt dat ik een gat in de lucht sprong toen ik hoorde dat er een spel uit kwam met de naam Hamlet! Een op Shakespeare gebaseerd spel? Die moet ik hebben! Ik verheugde mij op drama en intriges is het Deense rijk, waar de broer van de koning op slinkse wijze de macht probeert te grijpen en over lijken gaat. Tijdens het spelen van mijn eerste spel, kwam ik er al snel achter dat dit spel helemaal niks met Shakespeare of Deense vorsten te maken heeft. En van mezelf heel slim en cultureel onderlegd vinden, ging ik naar mezelf heel stom en dom vinden. Want wat is Hamlet dan nog meer? Welke relatie hadden spel en titel dan wél met elkaar?  Ik moest, tot groot genoegen van mijn partner die de betekenis wel wist, Google er even raadplegen. De handleiding raadplegen had me hetzelfde kunnen leren, maar als snel kwam ik uit op een gehucht zonder kerk. Het ontbreken van de kerk zorgt er dus ook voor dat we spreken over een gehucht, en geen dorp.

En dáár lieve mensen, hebben we wél het thema te pakken van dit overheerlijke Tile en Workerplacement spel. In Hamlet ga je namelijk door het slim spelen van tiles en workers een kerk in het gehucht bouwen om er zo een florerend dorp van te maken. Het spel begint met een basisopstelling van het dorp. Door gebruik te maken van de voorzieningen in het dorp vergaar je geld en grondstoffen die kunnen bijdragen aan het bouwen van nieuwe voorzieningen. Dat is nodig, want om de kerk te kunnen bouwen heb je materialen nodig, waar eerst nog de voorzieningen voor gebouwd moeten worden om die überhaupt te kunnen maken. Gedurende het spel kun je steeds meer workers vergaren die je tactisch over het spel moet bewegen. Om je grondstoffen en materialen naar de juiste plek te krijgen heb je in dit spel naast workers ook ezels, die je helpen de spullen over het groeiende speelbord heen te verplaatsen. Hoe meer werkers en ezels, hoe meer acties je per beurt kan doen.

Het leuke aan dit spel, is dat je elkaar nodig hebt. De materialen die je maakt, zijn namelijk algemeen beschikbaar, en verdwijnen niet in een persoonlijke voorraad, maar plaats je op het bord. Je verdient munten en punten wanneer een ander besluit de door jouw zojuist geproduceerde grondstoffen of materialen te gebruiken voor het bouwen van een nieuwe voorziening, een verkoop op de markt of het werken aan de kerk. Het is echter geen coöp, je strijd gewoon om de winst, maar zonder elkaars hulp ga je het echt niet redden. Het is dus goed uitkienen wanneer en hoe je iets produceert. Soms heb je dingen echt nodig, maar maak je je tegenstander rijker dan jouzelf en speel je de ander zo in de kaarten.

In dit spel scoor je punten. Het principe is simpel, de gene met de meeste punten wint. Het spel is afgelopen wanneer de kerk volledig is afgebouwd. Dit lijkt een vrij rechtlijnig principe, maar dit is het allerminst vanwege de vele mogelijkheden die dit spel biedt en de vele manieren om punten te scoren. Om te beginnen hebben alle tiles verschillende vormen, van hexagon en ruit tot allerlei a-symetrische figuren. Het aanleggen is dus niet zo gemakkelijk en de mogelijkheden zijn hierin beperkt. Daar komt bij dat de tegels die je legt gekocht moeten worden uit een beperkte voorraad, en dus geld kunnen kosten. Ze hebben daarnaast zelf óók nog allemaal een functie die bij de eindtelling punten op kunnen leveren. Ik zal hiervan niet teveel weggeven. Het spel is veels te leuk om zelf te gaan ontdekken en de vele mogelijkheden te leren kennen. Die zijn oneindig. Zelf ben ik ook nog aan het ontdekken hoe deze mogelijkheden het slimste met elkaar te combineren.

Acties en prestaties kunnen je in het spel extra punten opleveren, wanneer je bijvoorbeeld het eerste bepaalde doelen weet te bereiken. Wanneer je hier goed in bent, zou je zelfs zonder het bouwen van kerkonderdelen, die vanzelfsprekend het meeste opleveren, alsnog kunnen winnen. Ook bouw je tijdens het spel bruggen tussen tegels, moet je letten op langste routes en scoor je met de individuele functies van tegels, bijvoorbeeld met het ombouwen van de tegel met specifieke andere tegels.

Mijn oordeel?

De keuze is reuze! Het spel is een combinatie van diverse mechanismes, die mijn inziens zeer smaakvol gecombineerd zijn en voor veel variatie en uitdaging zorgen. Doordat je afhankelijk bent van elkaar in het verwerven van grondstoffen, voorkom je, wat je bij veel van dit soort spellen ziet: dat je alleen maar bezig bent met je eigen spel binnen een spel en het scoren van punten. Je kan niet om de tegenstanders heen, en zij niet om jou. Je hebt elkaar nodig. Het zoeken naar de balans tussen helpen en scoren maakt het spel een stuk uitdagender dan veel van zijn soortgenoten. De herspeelbaarheid ligt erg hoog en voelt niet als een repeterende oefening door de verschillende vormen en functies van de tegels. Er is niet één strategie werkend voor elk spel en dit maakt het leuk en divers.

Als fan van zowel tile als worker placement games is dit een spel naar mijn hart. Niet in de laatste plaats ook door de prachtige vormgeving van de tegels. Het kleur en symbool gebruik is zeer smaakvol en komt niet in de standaard Meeple kleuren, maar in pasteltinten. Te tekeningen zijn prachtig en gedetailleerd en zelfs aan de binnenkant van de doos is aandacht besteed. Deze komt met een handige insert (die je wel eerst zelf in elkaar moet zetten), die prachtig en overzichtelijk is door het handig gebruiken van symbooltjes die overeenkomen met de symbooltjes op de tegels. In de symbooltjes ligt ook wel het enige kritiekpunt dat ik veel hoor over dit spel. Door de vele handelingen die je in dit spel kan doen, staan er op de tegels veel verschillende symbolen. Deze zijn klein en voor veel mensen slecht leesbaar. De keuze is begrijpelijk om e.e.a. niet te druk en dus niet te groot te maken, maar ik kan me voorstellen dat mensen hier last van hebben. Het haalt de speelbaarheid naar beneden. Zelfs met goede ogen moet je soms goed kijken of de tegel naar je toehalen om te kunnen lezen wat er staat.

In een andere review las ik het woord “overweldigend” en dat klopt ook wel! Het is op alle manieren erg veel! Maar laat je je hierdoor niet afleiden. Ik als dieseltje ging mijn eerste keren spelen ook finaal de mist in, omdat je eerst het mechanisme en de mogelijkheden überhaupt onder de knie moet hebben, voordat je überhaupt kan bedenken wat de slimste strategie is om jezelf naar de winst te leiden. Geloof me als ik zeg dat het spel het meer dan waard is om jezelf hier even doorheen te ploeteren. Je zult zien dat dit spel dan wel niet van Shakespeare is, maar evengoed een meesterwerk!

Inmiddels is er ook een uitbreiding: By the Lake. Ik heb deze nog niet, maar vind deze tot nu toe ook niet nodig. Hier kom ik vast op terug zodra ik hem heb, want dit zal uiteindelijk heus wel gebeuren, maar het is geen must. Dit is een spel die lang leuk gaat zijn, zonder dat hij uitgebreid hoeft te worden.
Ik ben fan! Grote fan!

I’ve worked in theater my whole life. From teacher to producer, and now as coordinator of a theater program. So I see a lot of theater. Just like with board games, my tastes are very broad.

Hamlet a My preferences range from modern abstract montage performances to Greek tragedies and everything in between. From the absurdist Circus Treurdier to a good farce. I’m also a Shakespeare lover.
When even a film like The Lion King can actually be traced back to the plot of Hamlet, you know you’ve written a masterpiece. Although the creators still deny that this Disney classic is based on it, the complex storylines are almost identical. The Lion King is one of my favorite Disney films for a reason. It has everything in it. Shakespeare was a master.

You can imagine how thrilled I was when I heard a play called Hamlet was coming out! A play based on Shakespeare? I have to have it! I was looking forward to drama and intrigue in the Danish realm, where the king’s brother is trying to seize power by cunning means and will stop at nothing. While playing my first game, I quickly realized that this game has absolutely nothing to do with Shakespeare or Danish monarchs. And I went from thinking myself very clever and cultured to thinking myself very stupid and unintelligent. Because what else is Hamlet? What connection did the game and its title have? Much to the delight of my partner, who did know the meaning, I had to consult Google. Consulting the manual could have taught me the same thing, but I quickly came up with a hamlet without a church. The absence of a church therefore means we’re talking about a hamlet, not a village.

And there, dear friends, we have the theme of this delightful Tile and Worker Placement game. In Hamlet, by cleverly playing tiles and workers, you build a church in the hamlet, turning it into a thriving village. The game begins with a basic village setup. By using the village’s facilities, you gather money and resources that can be used to build new facilities. This is necessary, because building the church requires materials, and the facilities must first be built to create them. As the game progresses, you can gather more and more workers, which you must tactically move throughout the board. To get your resources and materials to the right place, you use donkeys in addition to workers, which help you move items across the expanding game board. The more workers and donkeys you have, the more actions you can perform per turn.

The great thing about this game is that you need each other. The materials you create are generally available and don’t disappear into your personal inventory, but are placed on the board. You earn coins and points when someone else decides to use the resources you’ve just produced to build a new facility, sell them at the market, or work on the church. It’s not co-op, though; you’re simply competing for victory, but without each other’s help, you really won’t make it. So, it’s all about carefully figuring out when and how to produce something. Sometimes you really need things, but you make your opponent richer than you are, playing into their hands.

In this game, you score points. The principle is simple: the one with the most points wins. The game ends when the church is completely finished. This seems like a fairly straightforward principle, but it’s anything but, given the many possibilities this game offers and the many ways to score points. For starters, all the tiles have different shapes, from hexagons and diamonds to all sorts of asymmetrical shapes. Laying them isn’t easy, and the possibilities are limited. Furthermore, the tiles you lay have to be purchased from a limited supply, and therefore can cost money. They also all have a function that can yield points in the final scoring. I won’t give too much away. The game is far too much fun to explore on your own and discover the many possibilities. They are endless. I’m still figuring out how to best combine these possibilities.

Actions and achievements can earn you extra points in the game, for example, if you’re the first to achieve certain goals. If you’re good at this, you could still win even without building church sections, which naturally yield the most. During the game, you also build bridges between tiles, pay attention to the longest routes, and score points based on the individual functions of tiles, for example, by converting the tile with specific other tiles.

My verdict?
The choice is enormous! The game is a combination of various mechanics that, in my opinion, are very tastefully combined and provide plenty of variety and challenge. Because you depend on each other to acquire resources, you avoid what you see in many of these types of games: being solely focused on your own play within a game and scoring points. You can’t ignore your opponents, and they can’t ignore you. You need each other. Finding the balance between helping and scoring makes the game much more challenging than many of its peers. Replayability is very high and doesn’t feel like a repetitive exercise thanks to the different shapes and functions of the tiles. There’s no single strategy that works for every game, which makes it fun and diverse.

As a fan of both tile and worker placement games, this is a game close to my heart. This is especially true because of the beautiful tile design. The use of color and symbols is very tasteful and doesn’t come in the standard Meeple colors, but in pastel shades. The illustrations are beautiful and detailed, and even the inside of the box has been carefully designed. This comes with a handy insert (which you do have to assemble yourself first), which is beautiful and clear thanks to the clever use of symbols that correspond to the symbols on the tiles. The symbols are also the only criticism I often hear about this game. Because of the many actions you can perform in this game, the tiles display a lot of different symbols. These are small and difficult to read for many people. The choice not to make things too busy and therefore not too large is understandable, but I can imagine this bothering some people. It detracts from the playability. Even with good eyesight, you sometimes have to look closely or pull the tile towards you to read what’s written.

In another review, I read the word “overwhelming,” and that’s true! It’s a lot in every way! But don’t let that distract you. Even as a diesel, my first few plays were a complete failure, because you first have to master the mechanics and the possibilities before you can even figure out the smartest strategy to lead yourself to victory. Believe me when I say, the game is more than worth the effort. You’ll see that while this game may not be Shakespeare’s, it’s still a masterpiece!

There’s also an expansion: By the Lake. I don’t have it yet, but so far I don’t think it’s necessary. I’ll definitely get back to it once I have it, because I certainly will eventually, but it’s not essential. This is a game that will be fun for a long time, without needing to be expanded.
I’m a fan! A huge fan!