Kingdom Crossing

Kingdom Crossing

Al vaker in mijn reviews refereerde ik aan mijn Alpha-schap in een  Bèta-familie, waarbij de Bèta in mij juist ver te zoeken is. Steeds vaker zijn er echter spellen die het tegendeel bewijzen en ernstig duidelijk maken dat mijn hoofd meer systemisch denkt en werkt dan ik zou willen en erg goed gaat op wiskundige puzzles en het anticiperen op toekomstige mogelijkheden en uitkomsten.

Want vergis je niet in Kingdom Crossing. In deze puntensalade cross je met je uberschattige bever door je Kingdom om op allerlei manieren punten de verzamelen. Maar dus wel met als basis de theorie van de zeven bruggen van Koningsbergen uit 1735, de basis van de grafentheorie.

Want hoe schattig het speelbord en je Meeples ook zijn, door de beperking van dit wiskundige meesterwerkje is het een wolf in schaapskleren. As je niet uit kijkt zit je vast op een eiland, zonder beschikbare bruggen en moet je een peperdure luchtballon aan laten rukken om verder te kunnen.

Wat gaan we doen?

In Kingdom Crossing wandel je vier dagen met je bever door het bos. Je hebt elke dag in totaal zeven stappen die je mag wandelen, die je kan verdelen over vier acties. Wat dus betekent dat je elk spel zestien acties hebt. Je hebt hierbij een keuze uit een zestal acties, die na elke ronde (dag) weer verversen.

Je acties bepalen hoeveel stapjes je mag doen op een bord. Niet elke actie vertegenwoordigt evenveel stappen. Welke actie je dus pakt hangt af van je (nog) beschikbare stappen en bruggen. Dit zie je omdat je voor elke stap een brug over moet, waar je een pootafdrukje (fiche) achterlaat.  Bruggen met jouw pootje, zijn voor jouw niet meer beschikbaar. Je mag per ronde elke brug maar één keer over. Het bord zit zo in elkaar dat dit dus je bewegingsvrijheid beperkt waardoor je goed na moet denken over de volgordelijkheid van je acties. Want het maakt op den duur delen van het rijk onbereikbaar of je kan niet meer wegkomen. Met dank aan de mathematica dus.
Maar goed, de redding is daar, als je vermogend genoeg bent kan een luchtballon je uitkomst bieden en door de lucht verplaatsen naar een ander gebied, waarvandaan je alsnog een beurt mag doen.

Op het deel van het Koninkrijk waar je eindigt MOET je een kaartje kiezen van een van de stapeltjes. Op elke eiland liggen random verschillende stapeltjes. Het is dus elk spel maar weer de vraag wat er ligt. Enkel de bovenste kaartjes zijn zichtbaar, deze vormen in dat gedeelte van het koninkrijk de markt. Aan het begin van elke ronde worden er ook bonusfiches (vogeltjes) op de eerste kaart gelegd. Hier staan extra acties en gunsten op en de vogeltjes kunnen later punten op leveren bij doelen of eindtelingskaarten. Deze kaartjes kosten geld. Zonder geld, geen kaartje en geen verplaatsing. Je kan dan een actie kaartje inruilen voor geld en slaat als het ware een beurt over om inkomsten  te vergaren voor een volgende beurt.

De kaartjes die je koopt leveren natuurlijk wel van alles op. Denk aan punten, grondstoffen, extra vogeltjes, of extra inkomsten bij het overgaan naar een nieuwe ronde. Zowel de grondstoffen als de kaartjes verzamel je op je persoonlijke bordje en zijn er natuurlijk niet voor niets.

De kaarten behoren allemaal tot bepaalde gildes en kunnen in de loop van het spel voor extra inkomsten zorgen. Dit is wanneer je twee kaarten hebt van één kleur, of wanneer je een set kan maken met alle kleuren.

De grondstoffen kunnen leuk tellen aan het einde. Elke grondstof correspondeert met een gilde en levert aan het einde punten op, wanneer je een leuke combi van de grondstoffen en de bijhorende gildekaarten weet te maken. Dan moet je wel ook het scoretrack van de grondstoffen weten te versieren en opleuken met bloemen en standbeelden, anders scoren ze niet. Die kan je dan weer kan verzamelen met de kaartjes.

Natuurlijk verzamel je alles niet voor niets. Er liggen ook doelen om te scoren. Hoewel er weinig verschillende doelen zijn, zit de uitdaging hem wel in de locatie van de doelen en daardoor in de volgordelijkheid waarin jij ze wilt halen. Want de zes doelen liggen in twee kolommen van drie en kunnen dus altijd ergens ander liggen. En dat maakt in dit spel een groot verschil. Want wanneer je tijdens het spel twee naast elkaar liggende doelen hebt weten te scoren, kun je een bonustegel verdienen, die jou aan het einde van het spel extra punten geeft. Deze extra scoringstegels zijn er wel in overvloed, maar je zult altijd moeten kiezen tussen de drie beschikbare in de markt. Zo’n tegel krijg je ook wanneer een van je grondstoffen het eind van de scoretrack heeft behaald, of wanneer je een tweede combinatie van alle gildekaarten hebt weten te maken.

Natuurlijk is een Kingdom geen Kingdom zonder vorst. Eenmalig kan je in plaats van stappen op het bord, ook als actie de kaart bij de koningin pakken, welke betekent dat je de volgende beurt de startspeler bent. Per ronde kan maar één speler dit doen. Wanneer niemand dit doet, blijft de startspeler hetzelfde.

Ik ga je niet alle geheimen van het Koninkrijk vertellen. Het is leuk om zelf te gaan ontdekken hoe je tussen de rondes aan inkomsten komt voor de volgende ronde en hoe je in een ronde aan extra geld kan komen. Want ook hiervoor zijn natuurlijk weer aparte sporen en acties, zoals een echte puntensalade dat betaamt.

Wat vind ik er van

Ik vind Kingdom Crossing een heerlijk spel. Ik heb een voorliefde voor set-collection, worker-placements en puntensalades. Helemaal waarneer deze ook ingenieus in elkaar verweven zijn, waardoor de salade niet bestaat uit losse elementen, maar uit elementen die elkaar allemaal precies evenwichtig genoeg beïnvloeden. Hierdoor ontstaat gelaagdheid. Er is niet één methode om altijd te winnen en door de randomness van zowel de kaarten, doelen als eindtellingstegels, is het spel mega herspeelbaar. Elk spel is anders, en elke keer opnieuw zul je je moeten aanpassen.

Er zijn natuurlijk een hoop schattige puntensalades met dier of natuurthema’s op de markt. Toch vind ik dit wel een aanvulling op mijn collectie. Het was het afgelopen jaar niet voor niets een van de “Hidden Gems” van Spiel. Dit omdat de relatie tussen kaarten en grondstoffen en de wisselwerkingen tussen doelen en eindtellingskaarten ingenieus in elkaar zitten.

Mening nieuwe speler vroeg aan mij: “Waar kan ik het beste voor gaan?”. Ja daar is dus geen antwoord op. Het is leuk als je vol inzet op zo veel mogelijk grondstoffen, maar zonder bijhorende kaarten ben je nergens. Je kunt vol inzetten op de punten die je tijdens het spel haalt en full focus op de doelen en eindtellingskaarten, maar wil je daar wat op scoren, zul je toch óók moeten gaan verzamelen. Je kan dus niet all-in op één van de elementen. Waar dit in veel spellen tot de overwinning kan leiden, is dit in dit spel niet zo. Je zult moeten spreiden en de elementen zo gunstig mogelijk op elkaar af moeten stemmen, waardoor het véél meer wordt dan enkel verzamelen en punten sprokkelen.

Kingdom Crossing is een al met al een mooie, vrolijke, gelaagde puntensalade met meer diepgang en dan je zou verwachten. Aanrader.

I’ve often referred in my reviews to my Alpha status in a Beta family, where the Beta in me is actually nowhere to be found. However, increasingly, games prove the opposite and make it abundantly clear that my mind thinks and works more systematically than I’d like, excelling at mathematical puzzles and anticipating future possibilities and outcomes.

Don’t be fooled by Kingdom Crossing. In this points-salad, you and your uber-cute beaver race through your Kingdom to collect points in all sorts of ways, based on the theory of the Seven Bridges of Königsberg from 1735, the foundation of graph theory.

Even though the game board and your Meeples are cute, the limitations of this mathematical masterpiece make it a wolf in sheep’s clothing. If you’re not careful, you’ll find yourself stuck on an island with no available bridges and have to summon an expensive hot air balloon to continue.

What are we going to do?

In Kingdom Crossing, you’ll spend four days walking through the forest with your beaver. Each day, you have a total of seven steps to walk, which you can divide into four actions. This means you have sixteen actions each game. You can choose from six actions, which refresh after each round (day).

Your actions determine how many steps you can take on a board. Not every action represents the same number of steps. Which action you take depends on your (still) available steps and bridges. You can see this because for each step, you have to cross a bridge where you leave a paw print (token). Bridges with your paw are no longer available to you. You can only cross each bridge once per round. The board is designed in such a way that this limits your freedom of movement, forcing you to carefully consider the order of your actions. This will eventually make parts of the kingdom inaccessible, or you’ll be unable to escape. Thanks to mathematics.

But hey, there’s a solution: if you’re wealthy enough, a hot air balloon can offer you a way out and transport you through the air to another area, from where you can still take a turn.

In the part of the Kingdom where you end up, you MUST choose a card from one of the stacks. Each island has different stacks at random. So, each game is a different matter. Only the top cards are visible; these form the market in that part of the Kingdom. At the start of each round, bonus tokens (birds) are also placed on the first card. These depict extra actions and favors, and the birds can later yield points for objectives or final scoring cards.

These cards cost money. Without money, there’s no card, and no movement. You can then exchange an action card for money, essentially skipping a turn to gather income for the next turn.

The cards you buy, of course, yield all sorts of things. Think of points, resources, extra birds, or extra income when moving on to a new round. Both the resources and the cards are collected on your personal board and are there for a reason, of course.

The cards all belong to specific guilds and can provide extra income throughout the game. This happens when you have two cards of the same color, or when you can create a set with all the colors.

The resources can be a nice addition at the end. Each resource corresponds to a guild and yields points at the end when you manage to create a nice combination of the resources and the corresponding guild cards. However, you also need to decorate the resource score track with flowers and statues, otherwise they won’t score. You can then collect these with the cards.

Of course, collecting everything isn’t for nothing. There are also goals to score. Although there are few different goals, the challenge lies in the location of the goals and therefore the order in which you want to achieve them. The six goals are arranged in two columns of three and can therefore always be placed elsewhere. And that makes a big difference in this game. If you manage to score two adjacent goals during the game, you can earn a bonus tile, which gives you extra points at the end of the game. These extra scoring tiles are plentiful, but you will always have to choose between the three available in the market. You also receive such a tile when one of your resources reaches the end of the scoring track, or when you manage to create a second combination of all the guild cards.

Of course, a kingdom isn’t a kingdom without a monarch. One time, instead of moving onto the board, you can also take the card from the queen as an action, which means you are the starting player for the next turn. Only one player can do this per round. If no one does this, the starting player remains the same.

I’m not going to tell you all the secrets of the Kingdom. It’s fun to discover for yourself how to earn income between rounds for the next round and how to earn extra money during a round. Because there are, of course, separate tracks and actions for this as well, just like a true points salad.

What do I think?

I think Kingdom Crossing is a wonderful game. I have a passion for set collection, worker placements, and point salads. Especially when these are ingeniously interwoven, so that the salad isn’t made up of separate elements, but of elements that all influence each other in precisely the right balance. This creates a layered effect. There’s no single way to always win, and the randomness of the cards, objectives, and final scoring tiles makes the game incredibly replayable. Every game is different, and you’ll have to adapt each time.

Of course, there are plenty of cute point salads with animal or nature themes on the market. Still, I consider this a great addition to my collection. It wasn’t for nothing that it was one of Spiel’s “Hidden Gems” last year. This is because the relationship between cards and resources and the interactions between objectives and final scoring cards are ingeniously constructed.

New player ask me: “What’s the best option?” Well, there’s no answer to that. It’s fun to bet on as many resources as possible, but without the corresponding cards, you’re nowhere. You can bet on the points you earn during the game and fully focus on the objectives and final scoring cards, but if you want to score on those, you’ll also have to collect. So, you can’t go all-in on just one element. While this can lead to victory in many games, it doesn’t in this one. You’ll have to diversify and coordinate the elements as favorably as possible, making it much more than just collecting and racking up points.

All in all, Kingdom Crossing is a beautiful, cheerful, layered point salad with more depth than you might expect. Highly recommended.