Redwood

Deze review is een herpublicatie van een review die ik schreef voor Bordspelwereld.nl.

Naast spelletjes en theater is (natuur)fotografie een grote hobby van mij. Sterker nog, ik theatersport ook in wedstrijdvorm, wat van theater een spel heeft gemaakt.

Maar van fotografie een spel maken, anders dan gewoon een “wie-schiet-de-mooiste-foto-wedstrijd” of “wie heeft als eerste zijn plaatje af-race?”, zag ik niet zo voor me. Al weken tuurde ik daarom sceptisch naar de doos van Redwood. Een grote camera en wildprent riekt op de voorkant. Ik las het plot, zag de spelelementen en was niet enthousiast. Plastic sjabloontjes lachten me toe en nog voor ik wist waar ze voor waren, bestempelde ik ze al als stom. Vraag me niet waar ik dit bekrompen vooroordeel vandaan haalde. Wellicht kwam het door het materiaal, wat me deed denken aan van die goedkope overtreksjabloontjes die je als kind had. Waar je dan Disney-figuurtjes mee kon maken. Het is het zelfde plastic. Mijn associatieve brein nam een negatieve afslag door vage jeugdherinneringen.

Ik heb me nog nooit zo in een spel vergist. Want hoewel de sjablonen nog steeds niet de schoonheidsprijs verdienen, wordt dit meer dan ruimschoots gecompenseerd door de rest van de vormgeving en bovenal door het leuke mechanisme dat zij vertegenwoordigen! Het voordeel van wat scepsis is dus wel dat je zeer aangenaam verrast kan worden. En dat is precies wat er is gebeurd!

In Redwood ga je in vijf rondes proberen foto’s te maken van het speelbord. Het prachtige speelbord bestrijkt verschillende soorten landschappen en een rijke dierenpopulatie. Als fotograaf ga je bloemen, bomen en deze dieren spotten. Dit doe je met je eigen fotograaf die je middels de sjablonen mag verplaatsen, om met het volgende sjabloon de reikwijdte en lengte van je vizier te kunnen bepalen en dus wat er allemaal op jouw foto staat. Poppetje verplaatsen, foto maken en dat keer vijf, want vijf rondes. Klinkt als kinderspel nietwaar? Nou, dat had je gedacht. Want binnen dit ogenschijnlijke simpele plot zitten een hoop strategische addertjes die dit schattig ogende spel een zeer aangename wolf in schaapskleren maakt.

Deze addertjes zitten zowel in de manier van scoren als in de wijze waarop je de sjablonen mag gebruiken. Laten we beginnen bij het begin.
In het spel zijn een aantal dieren te vinden: Een Eekhoorn, een Wasbeer, een Wolf, een Eland, een Beer, een Otter en een Bever. Allemaal vertegenwoordigen zij een verschillend aantal punten, in dit spel dennenappeltjes. Een Beer of Hert scoren meer dennenappels, dan bijvoorbeeld een Eekhoorn. Deze dieren liggen allemaal op het ronde speelbord die verdeeld is in vijf verschillende leefgebieden. Elk dier heeft twee verschillende natuurgebieden waar het in kan leven. De dieren zijn losse elementen die je bij aanvang van het spel volgens een getrokken scenariokaartje in hun leefgebieden plaatst. Dit is de startopstelling. Als fotograaf kies je één van de aangegeven startplekken.

Om het speelbord liggen kaarten. Deze geven de ronde en de rondedoelen aan, daarnaast liggen er kaarten in de kleuren van de leefgebieden. Dit is de achtergrond en basis van jouw foto en de kaart die je pakt wanneer je een foto hebt gemaakt in het corresponderende gebied. Per kleur staat op het kaartje aangegeven hoeveel objecten jij moet fotograferen. Te weinig objecten zijn namelijk minpunten! Elke ronde wordt er een doelenkaart opengedraaid. Deze zijn heel divers. Specifieke elementen van foto’s leveren punten op, of de plek waar van af de foto genomen wordt, etc. Het leuke is, de rondedoelen blijven liggen. Dus in ronde twee telt de kaart van ronde één ook nog. In ronde drie tellen de kaarten van één én twee ook nog, etc. Wel dan: als alle dieren op het speelbord zijn gelegd, de doelenkaart van de eerste ronde is opengedraaid en de startspeler is bepaald, kunnen we beginnen.

Als fotograaf wil je natuurlijk in de perfecte positie staan, dus het is aan jou om het bord te scannen. Waar zijn de dieren, waar zijn de bloemen, waar zijn de bomen? Bloemen op foto’s leveren per stuk een dennenappel op, maar ook nog bonuspunten per combinatie van alle drie de kleuren (rood, paars, geel). Bomen leveren ook punten op. En natuurlijk het dier.

Als je weet waar je wilt gaan staan pak je een (beweeg)sjabloon wat nog vrij is. Dat wil zeggen: Een sjabloon wat bij jou of een van je tegenspelers ligt. Na gebruik hou je het sjabloon namelijk bij je. Wil een medespeler dit daarna gebruiken, krijg jij een dennenappel uit de voorraad. Zelf mag je de volgende beurt juist niet weer je sjablonen gebruiken van de vorige beurt. Je móet een ander sjabloon pakken. De sjablonen van de vorige beurt gaan na het kiezen van nieuwe sjablonen terug in de gedeelde collectie. Nadat je je verplaatst hebt pak je het volgende sjabloon, welke aangeeft wat jouw camera precies in zijn vizier heeft en wat jij dus op de foto zet, het zogeheten fotosjabloon!

Het pakken van zo’n sjabloon lijkt kinderspel, maar gedurende het hele spel vergissen wij ons dikwijls in de afstand en reikwijdte van een sjabloon en dus ook waar en hoever een dier of ander object staat. Denk je het goede sjabloon te hebben gepakt, staat je dier er nét niet op. Denk dan maar niet dat je in dit spel een ander sjabloon kan pakken. Daar hebben we weer zo’n adder. Uitproberen is uit den boze. Je moet puur op zicht een sjabloon kiezen. De regels zijn meedogenloos. Sjabloon aangeraakt = sjabloon gebruiken. Het is dus niet een leuk puzzelspelletje waar je uit kan gaan dokteren wat de perfecte foto is. Nee, nee, nee: jouw ruimtelijk inzicht moet aan het werk, en ik kan je zeggen dat dat nog verdomd moeilijk is.

Als je je foto hebt gemaakt pak je de kleurenkaart die bij het leefgebied hoort en plaats je hier de objecten op die op je foto staan. Als je meer objecten hebt gefotografeerd dan op de kaart passen heb je pech en is het aan jou om te kiezen welke je weggooit. Het plaatsen van je kaart brengt een nieuw addertje. Nadat je je kaart geplaatst hebt, ligt hij waar hij ligt. Elke nieuwe kaart mag je rechts of links van de eerste kaart en later de reeks leggen, maar een kaart die ligt kan niet meer van volgorde veranderen. En dit is belangrijk, want bepaalde leefgebieden vormen harmonieuze verbindingen, wat weer punten oplevert bij de eindtelling. Het is dus niet alleen van belang welke dieren je vastlegt, maar óók in welk gebied zij zich bevinden en in welke volgorde je ze spot. De objecten die je plaatst haal je van het spelbord en verplaats je dus naar je gebiedskaartje. Voor de dieren pak je een los fiche want dieren blijven in het spel. Nadat jij een dier hebt gefotografeerd mag je deze verplaatsen naar een van de andere leefgebieden waar het dier voorkomt. Ook weer zo’n leuke twist, waarbij je je medespelers dwars kan zitten door het dier op een moeilijke zo niet onmogelijke plaats terug te leggen. Belangrijk detail en niet zozeer een addertje, danwel een bonus: in de fotosjablonen zitten gaten. Wanneer jij twee objecten deels of volledig zichtbaar weet te maken in die gaatjes, schiet je de “perfecte foto”, hetgeen je ook weer punten oplevert.

Na het schieten van je foto en het verplaatsen van je dieren scoor je direct punten voor de doelen kaarten. De gefotografeerde dieren, bomen, bloemen scoor je bij de eindtelling en laat je voor je neus liggen. Wat een feestje is, want voor je ontstaat een soort panoramaview van al jouw foto’s die een lust zijn voor het oog.

Bovenstaande herhaalt zich in vijf rondes. Tijdens die vijf rondes schijnt de zon elke ronde in een ander gebied. Wanneer je een foto maakt in het gebied waar de zon zich bevindt, krijg je vier dennenappels. Mits het bij die ene zon blijft tenminste. Want schiet jij twee keer een foto in een gebied waar de zon zich bevindt, dan ben je dus mooi de pineut en krijg je minpunten. Ervaring leert overigens wel dat dat het waard kan zijn wanneer de zon zich in het gebied bevindt waarin een foto via alle andere scoringsmechanismes veruit het meeste op zal brengen. De twee minpunten die je hiervoor krijgt zijn te verwaarlozen ten op zichten van de punten die je soms kan weten te halen met ronde doelen, helemaal als je er daar een aantal van weet te combineren.

Bij de eindscoring tel je de waarde van alles wat op je foto’s ligt. Hierbij leveren die dieren punten per dier op, maar ook het aantal verschillende dieren kan je aardig wat opleveren. Drie Edelherten zijn leuk, want allen drie punten waard, maar dan loop je weer een dikke diversiteitsbonus mis. Hoe meer soorten, hoe meer punten. Bij deze score tel je de dennenappels die je al in het spel hebt vergaard op, samen met de punten die je scoort voor de harmonieuze verbindingen tussen je foto’s. Ook hier zit een verhogende factor, hoe meer goede verbindingen, hoe meer punten. Tot slot, niet vergeten minpunten te rekenen voor elk gemist/ niet gevuld object op de gebiedskaarten.

U ziet: zo simpel is het niet. Dit spel zit vol met strategische keuzes waarbij je voortdurend moet afwegen waar je heen gaat, wat je gaat fotograferen, in welke volgorde je dit gaat doen én met welke sjablonen. Ondertussen stuur je dit ook bij wanneer een medespeler jouw beoogde dier naar een ander leefgebied verplaatst of wanneer jouw beoogde ideale foto niet meer de ideale foto is door bijvoorbeeld het nieuwe rondedoel of als je de zon wilt ontwijken. Nee, laat je vooral niet afleiden door de lieflijkheid van de vrolijke bloemetjes en boompjes die je doet denken in een sprookje te zijn beland. Dit is zo’n spel waarin veel meer diepgang blijkt te zitten dan je aanvankelijk had gedacht.

Dit gezegd hebbende zal het je niet verbazen dat ik zeer enthousiast ben. Ik ben nog een beginner in dit spel, maar ben zo’n type die altijd het einde van een boek leest wanneer hij pas op de helft is. Zo deed ik dat ook met de spelregels van dit spel. Mijn oog heeft allang gezien dat er nog veel te ontdekken is waar ik mij enorm op verheug. Zo zijn de gebiedskaarten dubbel bedrukt, de andere kant doet er nog een schepje boven op en is voor de experts. Hierbij zijn de gebiedskaarten uitgerust met opdrachten van wat je juist wél of niet mag fotograferen in een gebied, en soms ook nog bepalend is in welk sjabloon je hiervoor moet gebruiken. Ik kan niet wachten. Verder kan het feest niet op, want de spelregels zijn voorzien van een viertal scenario’s en een goede uitleg voor een solospel, waar dit spel zich zeer goed voor leent! In de doos vind je daarnaast ook nog een kleine mini-uitbreiding in de vorm van een “bird of prey” voor nog meer scoringsmogelijkheden en uitdaging. En dan is er ook al een uitbreiding in de maak, nog voordat dit spel overal in de retail te verkrijgen is. (Overigens is hij op moment van reviewen wel al beschikbaar als pre-order).

En dan hebben we het dus nog niet eens gehad over de herspeelbaarheid. Door de hoeveelheid doelenkaarten in random volgorde, het continue verplaatsen van dieren en de vele mogelijkheden die dit spel extra biedt, heb je uren spelplezier. Het zal altijd anders zijn waardoor er niet één strategie is die je altijd garandeert van winst.

Tot nu toe kon ik met mijn proefspelers maar drie kritiekpunten vinden

• De vertaling van de handleiding. De woordkeuzes die gemaakt zijn, zijn soms wat wetenschappelijk en niet in gangbare bordspellentaal. Heel vet dat de verschillende leefgebieden “biomen” worden genoemd, maar het leest lastig.
• De zon. Het is een leuke gimmick die het spel moeilijker en nóg strategischer maakt. Maar doordat een extra zon maar weinig minpunten oplevert is het een verwaarloosbaar element en eerder een vervelende extra actie die je niet moet vergeten bij het klaarzetten van de nieuwe ronde. Ook de vier punten voor maar één zon kun je links laten liggen wanneer de juiste doelenkaarten zich openbaren, die soms wel voor tien of meer punten kunnen zorgen. Dit staat dus niet echt met elkaar in verhouding.
• De sjabloontjes verdienen geen schoonheidsprijs. De rest van de vormgeving is dermate mooi, dat Redwood bij uitstek een spel is waarbij ik het het waard zou vinden om voor de duurdere Kickstarter te gaan, omdat die nog meer van de prachtige elementen bevat. Het slappe plastic van de sjablonen doet hier afbreuk aan. Al snappen we wel dat hiervoor gekozen is omdat de sjablonen door de manier van gebruik zeer belastbaar moeten zijn.

Til vooral niet te zwaar aan onze kritiek. Laat je verrassen door dit vernieuwende mechanisme van verplaatsen en het kiezen van je target en laat je verrassen door je eigen kunde of onkunde wanneer je de juiste sjablonen moet kiezen. Laat je inspireren en verrassen door de mooie vormgeving en laat je uitdagen door de hoeveelheid aan keuzes. Dit spel is zijn geld en jouw tijd meer dan waard!

Besides games and theater, (nature) photography is a big hobby of mine. In fact, I even do theater sports competitively, which has turned theater into a game.

But turning photography into a game, other than just a “who-takes-the-best-photo contest” or “who-finishes-their-picture-first race?”, wasn’t really on my mind. That’s why I’d been staring skeptically at the Redwood box for weeks. A large camera and a wildlife picture reeked on the front. I read the plot, saw the game elements, and wasn’t enthusiastic. Plastic stencils smiled at me, and before I even knew what they were for, I’d already labeled them stupid. Don’t ask me where I got this narrow-minded prejudice. Perhaps it was the material, which reminded me of those cheap tracing stencils you had as a child. The ones you could use to make Disney characters. It’s the same plastic. My associative mind took a negative turn due to vague childhood memories.

I’ve never been so wrong about a game. Because while the templates still aren’t exactly beautiful, this is more than compensated for by the rest of the design and, above all, by the fun mechanics they represent! The advantage of a little skepticism is that you can be very pleasantly surprised. And that’s exactly what happened!

In Redwood, you’ll try to take photos of the game board in five rounds. The beautiful game board covers various landscapes and a rich animal population. As a photographer, you’ll spot flowers, trees, and these animals. You do this with your own photographer, who you can move around using the templates, so that with the next template you can determine the scope and length of your scope, and thus what’s in your photo. Move the figure, take a photo, and that times five, because five rounds. Sounds like child’s play, right? Well, you thought so. Because within this seemingly simple plot lies a lot of strategic tricks that make this cute-looking game a very enjoyable wolf in sheep’s clothing.

These caveats relate to both the scoring method and the way you can use the templates. Let’s start at the beginning.
The game features several animals: a squirrel, a raccoon, a wolf, a moose, a bear, an otter, and a beaver. They each represent a different number of points, which in this game are pine cones. A bear or deer scores more pine cones than, for example, a squirrel. These animals are all placed on the round game board, which is divided into five different habitats. Each animal has two different nature reserves in which it can live. The animals are separate elements that you place in their habitats at the start of the game according to a drawn scenario card. This is the starting position. As the photographer, you choose one of the indicated starting locations.

Cards are placed around the game board. These indicate the round and the round objectives, as well as cards in the colors of the habitats. This forms the background and basis of your photo, and is the card you take when you take a photo in the corresponding area. The card indicates how many objects you have to photograph for each color. Too few objects means you lose points! Each round, a target card is turned over. These are very diverse. Specific elements of photos earn points, or the location from which the photo is taken, etc. The great thing is, the round targets remain. So in round two, the card from round one still counts. In round three, the cards from both round one and round two still count, and so on. Well then: once all the animals have been placed on the board, the target card from round one has been turned over, and the starting player has been determined, we can begin.

As a photographer, you naturally want to be in the perfect position, so it’s up to you to scan the board. Where are the animals, where are the flowers, where are the trees? Flowers in photos earn you a pinecone each, but also bonus points for a combination of all three colors (red, purple, yellow). Trees also earn points. And of course, the animal.

Once you know where you want to stand, grab a (movement) template that is still available. That is: A template that’s in your possession or that of one of your opponents. After use, you keep the template with you. If another player wants to use it afterward, you receive a pinecone from the supply. You yourself are not allowed to use your templates from the previous turn again. You must draw a different template. After choosing new templates, the templates from the previous turn go back into the shared collection. After you move, you draw the next template, which indicates exactly what your camera has in view and what you are capturing in the photo—the so-called photo template!

Grabbing such a template seems like child’s play, but throughout the game, we often misjudge the distance and range of a template, and therefore it also depends on where and how far away an animal or other object is. Just when you think you’ve picked the right template, your animal is just off. Don’t think you can pick a different one in this game. There’s another catch. Trying things out is out of the question. You have to choose a template purely by sight. The rules are unforgiving. Touch the template = use the template. So this isn’t a fun puzzle game where you can figure out what the perfect photo is. No, no, no: your spatial awareness has to work, and I can tell you, that’s still damned difficult.

Once you’ve taken your photo, take the color card that corresponds to the habitat and place the objects in your photo on it. If you’ve photographed more objects than fit on the card, you’re out of luck, and it’s up to you to choose which ones to discard. Placing your card introduces a new catch. After you’ve placed your card, it stays where it is. You can place each new card to the right or left of the first card, and later the sequence, but a card once placed cannot be changed. This is important because certain habitats form harmonious connections, which in turn earns points in the final scoring. So, it’s not only important which animals you capture, but also which area they are in and the order in which you spot them. The objects you place are removed from the game board and moved to your area card. You take a separate token for the animals, because animals remain in the game. After photographing an animal, you can move it to one of the other habitats where it occurs. Another fun twist is that you can thwart your fellow players by placing the animal in a difficult, if not impossible, place. An important detail, and not so much a catch as a bonus: the photo templates have holes. If you manage to make two objects partially or fully visible in these holes, you take the “perfect photo,” which also earns you points.

After taking your photo and moving your animals, you immediately score points for the target cards. The animals, trees, and flowers you photograph are scored during the final scoring and left in front of you. This is a real treat, as a panoramic view of all your photos unfolds before you, a feast for the eyes.

The above process repeats over five rounds. During each round, the sun shines in a different area. If you take a photo in the area where the sun is located, you receive four pine cones. Provided it stays with that single sun, that is. If you take two photos in an area where the sun is located, you’re screwed and receive negative points. Experience shows, however, that this can be worthwhile when the sun is in the area where a photo would yield by far the most points through all other scoring mechanisms. The two negative points you receive for this are negligible compared to the points you can sometimes earn with round targets, especially if you manage to combine several of them.

For the final scoring, you add up the value of everything in your photos. These animals earn points per animal, but the number of different animals can also be quite valuable. Three red deer are nice, as each is worth three points, but then you miss out on a substantial diversity bonus. The more species, the more points. To this score, you add up the pine cones you’ve already collected in the game, along with the points you score for the harmonious connections between your photos. There’s an increasing factor here too: the more good connections, the more points. Finally, don’t forget to count negative points for each missed/unfilled object on the area maps.

You see: it’s not that simple. This game is full of strategic choices, requiring you to constantly consider where to go, what to photograph, the order in which to photograph them, and which templates to use. Meanwhile, you also adjust this when another player moves your target animal to a different habitat, or when your ideal photo is no longer ideal, for example, due to the new round goal, or if you want to avoid the sun. No, don’t be distracted by the sweetness of the cheerful flowers and trees, which makes you think you’ve landed in a fairy tale. This is one of those games that turns out to have much more depth than you initially imagined.

That being said, you won’t be surprised that I’m very enthusiastic. I’m still a beginner at this game, but I’m the type of person who always reads the end of a book when it’s only halfway through. I did the same with the rules of this game. My eye has long since seen that there’s still much to discover, which I’m really looking forward to. For example, the area maps are printed on both sides; the other side is even more elaborate and is for the experts. Here are the area maps equipped with assignments detailing what you can and cannot photograph in an area, and sometimes even determining which template to use. I can’t wait! The fun never ends, as the rules include four scenarios and a good explanation for solo play, which this game lends itself perfectly to! The box also includes a small mini-expansion in the form of a “bird of prey” for even more scoring opportunities and challenge. And there’s already an expansion in the works, even before this game is widely available in retail stores. (Incidentally, it is already available for pre-order at the time of this review.)

And we haven’t even mentioned the replayability yet. Thanks to the number of objective cards in random order, the constant movement of animals, and the many extra features this game offers, you’ll have hours of fun. It will always be different, meaning there’s no single strategy that guarantees victory. So far, I’ve only found three criticisms with my trial players.

The translation of the manual. The word choices are sometimes a bit scientific and not in common board game jargon. It’s really cool that the different habitats are called “biomes,” but it’s difficult to read.
The sun. It’s a fun gimmick that makes the game more difficult and strategic. But because an extra sun yields only a few negative points, it’s a negligible element and more of an annoying extra action that you shouldn’t forget when setting up for a new round. You can also ignore the four points for just one sun when the right objective cards reveal themselves, which can sometimes yield ten or more points. So, this doesn’t really add up.
The stencils aren’t particularly beautiful. The rest of the design is so beautiful that Redwood is definitely worth going for the more expensive Kickstarter, as it contains even more of the beautiful elements. The flimsy plastic of the stencils detracts from this. While we understand that this was chosen because the templates need to be very robust due to the way they’re used, don’t take our criticism too seriously. Let yourself be surprised by this innovative mechanism of moving and selecting your target, and let yourself be surprised by your own skill—or lack thereof—when choosing the right templates. Be inspired and surprised by the beautiful design and be challenged by the sheer number of choices. This game is more than worth its price and your time!